"Laat hem met rust" schreeuwde ik toen ik uit de poort van weeshuis 1 liep en zag dat een aantal van de Spring Park School- pestkoppen 2 het dove kind rondduwden. Ik kende de jongen helemaal niet, maar ik wist dat we ongeveer even oud waren vanwege zijn lengte. Hij woonde in het oude witte huis aan de overkant van het weeshuis waar ik woonde. Ik had hem verschillende keren op zijn voorportaal absoluut niets zien doen, behalve alleen maar zitten zitten maken alsof hij handbewegingen maakte.
In de zomer kregen we niet veel te eten voor het avondeten op zondag, behalve watermeloen en daarna moesten we het buiten achter de eetzaal opeten zodat we geen rommel op de tafels binnen zouden maken. Ongeveer de enige keer dat ik hem zou zien was door het hek met hoge kettingschakels dat het weeshuis omringde toen we onze watermeloen buiten aten.
Het dove kind begon allerlei handsignalen te maken, heel snel als. "Je bent een domme idioot" zei de grootste van de twee pestkoppen terwijl hij de jongen op de grond duwde. De andere pestkop 3 rende achter de jongen aan en schopte hem zo hard als hij kon achterin. Het lichaam van de dove jongen begon helemaal te trillen en hij krulde zich op in een bal die zijn gezicht probeerde af te schermen en te verbergen. Hij zag eruit alsof hij probeerde te huilen, of zoiets maar hij kon gewoon geen geluiden maken, denk ik niet.
Ik rende zo snel als ik kon terug door de weespoort en de dikke azalea-struiken in. Ik ontdekte mijn zelfgemaakte boog die ik had gemaakt van bamboe en touw. Ik pakte vier pijlen die ook van bamboe waren gemaakt en ze hadden coca cola-toppen gebogen 4 rond de uiteinden om echte scherpe uiteinden te maken. Toen rende ik terug het hek uit met een pijl in de boeg en ik bleef daar rustig zitten, heel hard ademend, gewoon een van hen durfend te schoppen of de jongen opnieuw aan te raken.
"Je bent een domme freak net als hij, je bent een grote eekhoorn", zei een van de jongens terwijl hij zijn vriend pakte en ver genoeg achteruitging zodat de pijl hen niet zou raken. "Als je nu weer zo dapper bent, schop hem dan weer", zei ik trillend als een blad. De grootste van de twee pestkoppen rende naar boven en schopte de dove jongen in het midden van zijn rug zo hard hij kon en toen raakte hij opnieuw uit het bereik van de pijl.